சங்கீதம் 13:1எதுவரைக்கும் கர்த்தாவே

தாவீது இந்தப் பாட்டை எழுதும்போது, மனதில் ஒரு கனமான காத்திருப்பு இருந்தது. தேவன் தூரமாகிவிட்டதுபோல், முகத்தை மறைத்துவிட்டதுபோல் தோன்றும் நேரம் அது. 'எதுவரைக்கும் என்னை மறந்திருப்பீர்' என்று நான்கு முறை அவர் கேள்வி கேட்கிறார், அது கோபம் அல்ல, ஆழமான நம்பிக்கையின் அழுகை. தேவன் இல்லை என்று அவர் சொல்லவில்லை, தேவன் தூரமாய் இருப்பதைப் போல் உணருகிறார் என்று சொல்கிறார். நம் வாழ்விலும் இப்படி தோன்றும் நாட்கள் வரும், அப்போது இந்த வார்த்தைகளே நம் ஜெபமாகலாம்.