சங்கீதம் 130:1ஆழத்திலிருந்த கூப்பீடு

ஒரு மனிதன் ஆழமான கிணற்றில் விழுந்து, மேலே வெளிச்சம் தெரிந்தும் தன் சத்தம் யாருக்கும் கேட்காதோ என்று அஞ்சி கூவுவது போல, சங்கீதக்காரர் தன் பாவத்தின் ஆழத்திலிருந்து கர்த்தரை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறார். இது வெளிப்புற துன்பம் அல்ல, உள்ளத்தின் குற்ற உணர்வின் ஆழம். 'ஆழங்களிலிருந்து உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறேன்' என்று அவர் சொல்வது, மனநிலை எவ்வளவு தாழ்ந்திருந்தாலும் கர்த்தரை நோக்கிப் பார்க்கத் தடையில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது. நம் வாழ்விலும் ஆழமான நேரங்களில் இதே கூப்பீடு நமக்கும் ஆறுதலாக இருக்கிறது.