சங்கீதம் 14:1இருதயத்தில் சொல்லும் பொல்லாப்பு

பாருங்கள், இது வாய் வார்த்தை அல்ல, இருதயத்தில் சொல்லிக்கொள்ளும் நினைவு. வாயால் தேவனை மறுதலிக்காதவனும் தன் வாழ்க்கையால் 'தேவன் இல்லை என்று' சொல்லலாம். தாவீது இதைப் பார்த்தபோது, ஒரு தேசத்தின் அழிவு எப்படித் தொடங்குகிறது என்பதைக் கண்டார் - தேவனை நினைவில் இல்லாமல் வாழத் தொடங்குவதிலிருந்தே. அதனால்தான் அருவருப்பான கிரியைகள் பெருகி, நன்மை செய்கிறவன் ஒருவனும் இல்லாத நிலை வந்தது. நம் இருதயம் அமைதியாக இருக்கும்போதும் தேவனை நினைவில் வைத்திருப்பதே ஞானம்.