சங்கீதம் 140:1தப்புவிக்கும் ஜெபம்

தாவீது தன்னைச் சுற்றி இருக்கும் மனிதர்களின் கொடுமையை உணர்ந்து முதலிலேயே கர்த்தரிடம் ஓடுகிறார். 'தப்புவியும்' என்ற வார்த்தையில் ஒரு பதைபதைப்பு இருக்கிறது - தன் பலத்தால் அல்ல, தேவனுடைய கையால்தான் காக்கப்பட முடியும் என்ற உண்மையை அவர் அறிந்திருந்தார். பொல்லாதவர் நம்மைச் சுற்றி இருக்கும்போது, முதல் வேலை பயப்படுவது அல்ல, ஜெபிப்பதுதான். இந்த வசனம் அந்த ஞானத்தை நமக்குக் கற்பிக்கிறது.

நம் வாழ்விலும் கொடியவர்கள் சூழும்போது, தாவீதைப் போல முதலில் தேவனிடம் திரும்புவோம்.