சங்கீதம் 142:1குகையிலிருந்து ஒரு கூக்குரல்

தாவீது சவுலுக்குத் தப்பி ஓடி, அதுல்லாம் குகையில் ஒளிந்திருந்த நேரம் இது. வேற யாருமில்லாத ஒரு பாறை குகைக்குள்ளே, தன் மனசைத் திறந்து 'சத்தமிட்டுக் கூப்பிடுகிறேன்' என்று கர்த்தரிடம் கெஞ்சுகிறார். மெதுவா முணுமுணுக்கவில்லை, கூக்குரலோடு அழுகிறார். ஏன்னா தன் கஷ்டத்தை மறைத்து வைக்காம, முழுசா கடவுள் முன் ஊற்றிட வேண்டும்னு தெரிஞ்சிருந்தார். நம் மனசும் அப்படித்தான் - அமுக்கி வைக்காம, கர்த்தரிடம் சத்தமா பேசலாம்.