சங்கீதம் 143:2நியாயத்தீர்ப்பில் அஞ்சி நிற்கும் மனம்

தாவீது இங்கே தன்னை மறைக்கவில்லை, தன் பாவத்தை ஒப்புக்கொள்கிறார். ஜீவனுள்ள எவனும் தேவனுக்கு முன்பாக முற்றிலும் நீதிமானாக நிற்க முடியாது என்பதை அவர் நன்றாக அறிந்திருந்தார். இது ஒரு பயம் அல்ல, தேவனுடைய பரிசுத்தத்தை உணர்ந்த ஒரு பணிவு. நம் வாழ்விலும் நாம் தேவன் முன் நிற்கும்போது, நம் நீதியை அல்ல, அவர் கிருபையையே சார்ந்திருக்க வேண்டும்.