சங்கீதம் 143:6வறண்ட நிலத்தின் தாகம்

தாவீது தன் கைகளை தேவனை நோக்கி விரிக்கிறார் - வேண்டுதலின் அடையாளம். அவருடைய ஆத்துமா தேவனுக்காக தாகமாயிருப்பதை வறண்ட நிலத்தின் உவமையால் விவரிக்கிறார். மழையின்றி வெடித்துப்போன நிலம் எவ்வளவு தாகத்துடன் காத்திருக்கும் என்பதை நினைத்துப் பாருங்கள். 'சேலா' என்ற இடைநிறுத்தம் இந்த தாகத்தின் ஆழத்தை நம்மையும் சிந்திக்க வைக்கிறது.