சங்கீதம் 150:6சுவாசமுள்ள யாவும்

சங்கீதம் முழுவதும் முடிவடையும் இந்த கடைசி வரி எல்லாவற்றையும் தன்னுள் அடக்கிக் கொள்கிறது - சுவாசமுள்ள யாவும் என்று. இஸ்ரவேலர் மட்டுமல்ல, இசைக்கருவிகள் மட்டுமல்ல, மூச்சு விடும் ஒவ்வொரு உயிரும் இதற்குள் அடங்கும். 'சுவாசமுள்ள யாவும் கர்த்தரைத் துதிப்பதாக' என்பது ஒரு கட்டளையாக இல்லாமல் ஒரு இயல்பான அழைப்பாக ஒலிக்கிறது - மூச்சு இருக்கும் வரை துதியும் இருக்கவேண்டும் என்பது போல. இந்த நூற்று ஐம்பது சங்கீதங்களும் இப்படி ஒரு பெரிய ஆமென்னில் முடிகிறது. நம் ஒவ்வொரு மூச்சும் இன்று ஒரு துதியாக இருக்கட்டும்.