சங்கீதம் 28:1மவுனமாகிடாதேயும்

தாவீது இங்கே ஆபத்தில் இருக்கிறார். கர்த்தரை 'என் கன்மலையாகிய கர்த்தாவே' என்று அழைக்கிறார், தன் பாறையாக அவரையே பற்றிக்கொண்டு. கர்த்தர் மவுனமாய் இருந்தால், தான் மரணத்தின் குழியில் விழுந்தவனுக்கு ஒப்பாவேன் என்று சொல்கிறார். இது பயத்தின் குரல் அல்ல, நம்பிக்கையுடன் கூப்பிடுகிற ஒரு பிள்ளையின் குரல். கர்த்தர் பேசாமல் இருக்கும் நேரங்களில் நமக்கும் இப்படித்தான் தோன்றும், ஆனால் அவர் காதுகள் நமக்குத் திறந்தே இருக்கின்றன.