சங்கீதம் 32:3அடக்கிவைத்த வேதனை

தாவீது தன் பாவத்தை ஒப்புக்கொள்ளாமல் மறைத்திருந்த நாட்களை இங்கே நினைவுகூருகிறார். வெளியில் ராஜாவாக இருந்தாலும், உள்ளுக்குள் அவர் மௌனமாக துடித்துக்கொண்டிருந்தார். 'என் எலும்புகள் உலர்ந்துபோயிற்று' என்ற வார்த்தைகள் - அறிக்கை செய்யாத பாவம் உடலையும் ஆவியையும் எப்படி சோர்வடையச் செய்கிறது என்பதைக் காட்டுகின்றன. பாவத்தை மறைத்து வைப்பது ஒரு பாரமாகவே இருக்கும், அது ஒருபோதும் அமைதியைக் கொண்டுவராது. மனசாட்சியின் இந்த ஓலத்தை நாமும் அறிந்திருக்கிறோமல்லவா.