சங்கீதம் 32:4கனத்த கை

கர்த்தருடைய கை தாவீது மேல் இரவும் பகலும் பாரமாக இருந்தது என்று அவர் சொல்கிறார் - அது தண்டனை அல்ல, மனசாட்சியின் உணர்வு. உலர்ந்த வெயில்காலம் பூமியை எப்படி வறட்சியாக்குகிறதோ, அப்படியே அறிக்கை செய்யாத பாவம் அவருடைய உள்ளத்தையும் உயிரையும் வறட்சியாக்கிற்று. 'சேலா' என்ற இடைவெளி, இந்த வேதனையை நிதானமாக யோசிக்கச் சொல்கிறது. தேவன் நம்மைப் பாவத்தை உணரும்படி செய்வது, நம்மை அழிக்க அல்ல, நம்மை மீட்க வேண்டும் என்பதற்காகவே.