சங்கீதம் 49:19பிதாக்களின் சந்ததி

இறுதியில் அவனும் என்றென்றைக்கும் வெளிச்சத்தைக் காணாத தன் பிதாக்களின் சந்ததியைச் சேர்வான் என்பது மரணத்தின் இருள் நோக்கிய ஒரு அமைதியான ஆனால் தீவிரமான படம். செல்வம் எவ்வளவு பெருகியாலும், அது இந்த இறுதி பயணத்தை மாற்ற முடியாது. இது ஒரு துக்கமான வரியாக தோன்றலாம், ஆனால் இது நமக்கு நித்தியத்தைப் பற்றி சிந்திக்க ஒரு அழைப்பு. இந்த உலகின் வெளிச்சம் முடிந்தபிறகும் ஒரு வெளிச்சம் இருக்கிறது என்பதை 15ஆம் வசனம் நமக்கு ஏற்கனவே காட்டியிருக்கிறது.