சங்கீதம் 57:1செட்டைகளின் நிழலில்
எனக்கு இரங்கும், தேவனே, எனக்கு இரங்கும்; உம்மை என் ஆத்துமா அண்டிக்கொள்ளுகிறது; விக்கினங்கள் கடந்துபோகுமட்டும் உமது செட்டைகளின் நிழலிலே வந்து அடைவேன்.
Psalms 57:1
செட்டைகளின் நிழலில்
தாவீது சவுலின் கண்களிலிருந்து ஓடி, குகைகளில் ஒளிந்திருந்த நேரம் இது. உயிருக்கு பயந்து ஓடும்போது கூட, அவர் ஓடிச்சென்றது ஆயுதங்களிடம் அல்ல, தேவனிடம்தான். 'உமது செட்டைகளின் நிழலிலே வந்து அடைவேன்' என்று சொல்கிறார் - தாய்க்குருவி தன் குஞ்சுகளை இறக்கைக் கீழ் மூடிக்கொள்வதைப் போல, தேவனும் தம் பிள்ளையை மறைத்துக் காப்பாற்றுவார் என்ற நம்பிக்கை. துன்பம் கடந்துபோகும் வரை, அந்த அடைக்கலம் போதுமானது. நமக்கும் இப்படி ஓடிப்போக ஒரு இடம் இருக்கிறது என்பது என்ன ஆறுதல்.
