சங்கீதம் 59:16காலையின் பாட்டு

முழு பாட்டும் இப்போது மாறுகிறது — அச்சத்திலிருந்து பாடலுக்கு, இருளிலிருந்து காலைப் பொழுதுக்கு. தாவீது இரவின் ஆபத்தை கடந்து, காலையில் மகிழ்ச்சியோடு தேவனுடைய கிருபையைப் புகழ்வதாக சொல்கிறார். 'நெருக்கமுண்டான நாளிலே நீர் எனக்குத் தஞ்சமும் உயர்ந்த அடைக்கலமுமானீர்' என்பது, அனுபவத்தில் கண்ட உண்மையின் சாட்சி. இருள் எவ்வளவு நீண்டாலும், காலைப் பொழுது வரும் என்பதே இந்த வசனத்தின் நம்பிக்கை. நம் இருண்ட இரவுகளுக்கும் ஒரு காலைப் பொழுது வரும் என்பதை நம்புவோம்.