சங்கீதம் 61:2கடையாந்தரத்திலிருந்து கூப்பிடல்

இருதயம் தொய்ந்துபோன நேரம் - எல்லாம் முடிந்துவிட்டது என்று நினைக்கும் தருணம் - அதைத்தான் தாவீது இங்கே சொல்கிறார். தூரமான, எட்டாத இடத்தில் இருந்தாலும், அவர் பார்வை உயரமான கன்மலையையே நோக்கியது. நம் பெலனால் எட்டமுடியாத அந்தக் கன்மலைக்கு தேவனே நம்மைக் கொண்டுபோய் விடவேண்டும் என்ற வேண்டுதல் இது. வலிமையின்றி இருக்கும் நேரங்களில் இதே ஜெபத்தை நாமும் செய்யலாம்.