சங்கீதம் 66:10வெள்ளியைப் புடமிட்டீர்

தேவன் தம் மக்களைச் சோதித்தார் என்று நேரடியாக ஒப்புக்கொள்கிறார் சங்கீதக்காரர். 'வெள்ளியைப் புடமிடுகிறதுபோல' என்ற உவமை அழகானது — நெருப்பில் வெள்ளியைப் புடமிடும்போது அசுத்தங்கள் எல்லாம் எரிந்து, தூய உலோகம் மட்டும் மிஞ்சும். துன்பம் நமக்குள் இருக்கும் அசுத்தங்களை எரித்து, தூய நம்பிக்கையை மிச்சமாக வைக்கும் கருவியாக இருக்க முடியும்.