சங்கீதம் 69:1தண்ணீர் மூச்சுவரை

தாவீது இந்தச் சங்கீதத்தை எழுதும்போது, வெள்ளத்தில் மூழ்குகிறவன் மூச்சு திணறுவது போல் துன்பம் நெருங்கிவந்திருந்தது. 'வெள்ளங்கள் என் ஆத்துமாமட்டும் பெருகிவருகிறது' என்று சொல்கிறார், துன்பம் வெறும் மேலோட்டமான தொல்லை அல்ல, ஆத்துமாவையே சூழ்ந்துகொள்ளும் ஆழமான அழுத்தம். அவர் முதலில் செய்வது மனுஷரிடம் அல்ல, தேவனிடமே கூக்குரல் இடுவதுதான். இதுவே ஜெபத்தின் ஆரம்பம் - இரட்சிப்புக்காக நேரடியாக தேவனை நோக்கிக் கூப்பிடுவது.