சங்கீதம் 70:1தீவிரமாய் வாரும்

தாவீது இந்தச் சங்கீதத்தை எழுதும்போது ஆபத்து அவரை நெருங்கி வந்திருந்தது. நிதானமாக யோசிக்க நேரமில்லை, ஆகவே 'தீவிரியும்' என்று கூவுகிறார். 'எனக்குச் சகாயஞ்செய்யத் தீவிரியும்' என்பது நமக்கும் தெரிந்த உணர்வுதான் - நொடிக்கு நொடி உதவி வேண்டும் என்ற தருணங்கள். இந்த சங்கீதம் 40ஆம் சங்கீதத்தின் கடைசி வரிகளின் மீள்பாட்டைப் போலவே இருக்கிறது. நம் ஜெபமும் இப்படி நேரடியாகவும், நேர்மையாகவும் இருக்கலாம் என்று இந்த வசனம் நமக்குக் கற்றுத்தருகிறது.