சங்கீதம் 88:18மறைந்துபோன தோழர்கள்

சங்கீதம் 88 முடிவதே இப்படி — வெளிச்சமான முடிவின்றி, 'எனக்கு அறிமுகமானவர்கள் மறைந்துபோனார்கள்' என்ற தனிமையின் வலியோடு. வேறு எந்த சங்கீதமும் இப்படி இருளிலேயே நிற்கவில்லை. ஆனாலும், இந்த சங்கீதம் முழுவதும் ஏமான் ஒருபோதும் தேவனை விட்டு விலகவில்லை, தொடர்ந்து அவரையே நோக்கிக் கூப்பிட்டார். நம் வாழ்விலும் இருள் மாறாமல் நீடித்தாலும், தேவனை நோக்கிய குரலை நிறுத்தாமல் இருப்பதே இந்த சங்கீதம் நமக்குத் தரும் தைரியம்.