உன்னதப்பாட்டு 2:14பாறையின் புறாவே

கன்மலையின் வெடிப்புகளில் ஒளிந்திருக்கும் புறாவைப்போல் மணமகள் தன்னை மறைத்துக்கொள்கிறாள் என்று மணமகன் உணர்கிறார். அவளை வெளியே வரச் சொல்கிறார், அவளுடைய முகத்தையும் குரலையும் தான் மிகவும் விரும்புவதாக அன்போடு சொல்கிறார். வெட்கமும் அச்சமும் அவளை மறைத்து வைத்திருக்கலாம், ஆனால் அவளுடைய இருப்பே அவருக்குப் போதுமான மகிழ்ச்சி. நம்மை நேசிப்பவர்களுக்கு நம் இருப்பே எப்போதும் விலைமதிப்பற்றது.