உன்னதப்பாட்டு 4:6நிழல் சாயும் வரை

பகல் முடிந்து மாலை நிழல் சாய்ந்து குளிர்ச்சி வரும் வரை மணவாளன் காத்திருக்கிறான் என்கிறான், வெள்ளைப்போள மலைக்கும் சாம்பிராணி மலைக்கும் செல்வதாக. இது அவனது காத்திருப்பையும் ஏக்கத்தையும் நறுமணமான படிமங்களால் சொல்லும் வரி. அவளை நோக்கிச் செல்லும் பயணத்தை நறுமணம் நிறைந்த மலைகளுக்குச் செல்வதாக உருவகிக்கிறான். அன்பு என்பது சில நேரம் காத்திருப்பையும், அந்தக் காத்திருப்பையே இனிமையாக்கும் ஏக்கத்தையும் கொண்டது.